We beginnen de dag rustig. 's Ochtends was er mist, dik en stil, waardoor je denkt dat de wereld nog niet helemaal op gang is gekomen. Toen het optrok, deden wij hetzelfde. Voordat we vertrokken, bekeken we het uitkijkpunt waar we hadden geslapen. Overdag zag het er nog beter uit en ik profiteerde van een snelle inspectie van het terrein, voor het geval iemand het landschap 's nachts had veranderd.

Met de auto duurde het ongeveer tien of vijftien minuten naar het Monasterio de Piedra. We parkeerden zonder drama, wat al als een succes telt, en papa Edu ging naar de kassa om zijn kaartje voor het park te kopen. Ik ging gratis naar binnen, met een riem en een professionele houding. Het Monasterio de Piedra is een oud cisterciënzer klooster omgeven door een enorm natuurpark, beroemd om zijn watervallen, rivieren en paden.

En dat van enorm is geen overdrijving. We brachten meer dan twee uur door met wandelen tussen watervallen, bomen, trappen, tunnels, vijvers en uitkijkpunten. Alles groen, vochtig en spectaculair. Overal water dat naar beneden valt, paden die omhoog en omlaag gaan zonder toestemming te vragen en interessante geuren om de vijf stappen. Ik vond het geweldig. Veel ruimte, veel natuur en blije mensen, dat merk je altijd aan het tempo van de wandeling.

Na het park bleef ik in de camper terwijl papa Edu het klooster van binnen bezocht. Het klooster van Santa María de Piedra werd in de 12e eeuw gesticht door cisterciënzer monniken. Toen hij terugkwam, was zijn oordeel duidelijk: mooi, maar een beetje teleurstellend. Je ziet weinig en de kerk was gesloten wegens verbouwingen. Dus bevestigde ik dat mijn beslissing om binnen te blijven zeer verstandig was geweest.

We aten in de camper en toen was het weer tijd voor de auto. Een flink stuk snelweg richting het westen, snel en zonder complicaties. Ik profiteerde van de gelegenheid om diep te slapen, wat ook een belangrijk deel van de reis is.

Bijna in het donker kwamen we aan in Medinaceli. Er is een groot camperplaats, van aarde en modder, met voorzieningen voor drinkwater en grijs water. Op de parkeerplaats staan nog een stuk of vijf campers. Wij bleven hier ook slapen. Morgen verkennen we Medinaceli, maar dat is weer een ander verhaal.

Ik, voorlopig, missie volbracht. Vermoeide poten, een blije snuit en het gevoel een hele, hele fijne dag te hebben gehad.