Een zonnige dag, rustig klussen en reünies in Sevilla. Terrassen met kou, lange gesprekken, een camper tot de nok toe vol en een nachtelijk einde in Cortijo Cuarto, rustig... en een paar weinig glamoureuze verrassingen.
🇪🇸 Van Berga naar Sevilla
Primaire tabs
We sliepen heerlijk naast de Drakenbrug en de dag verliep verder met nieuwe sleutels, Sevillaanse files en een reünie waarvan ik wist dat ik die met gesloten ogen kon vinden. Er werd gelachen, gegeten en er was een heel raar menselijk spel.
Vandaag gaan we rustig en zonder opsmuk naar Sevilla, tussen het winkelen, parkeren en weinig heroïsche beslissingen. Uiteindelijk wonnen de eucalyptusbomen, de stilte en een bekende plek om rustig te slapen.
Vandaag was het koud, motregen en een snelle wandeling door Llerena, die overdag niet veel beter is. Daarna wasmachines, opstandige drogers, rustige weg en we eindigen met slapen terwijl Sevilla in de verte schittert.
Vandaag werd ik wakker met zon en kou op een plek die zo perfect was dat papa Edu hem voor andere reizigers heeft gemarkeerd. Ik praatte met een nieuwsgierige Nederlander, kwam door saaie dorpen in Reyes en eindigde warm in Llerena, zonder haast en zonder lawaai.
We sliepen matig en kwamen laat in Guadalupe aan, maar het dorp ontving ons met kalmte en oude stenen. Papi Edu verdwaalde tussen kloosters, relikwieën en een kleine, zwarte Maagd, terwijl ik de camper in de gaten hield.
Vandaag was zo'n dag die langzaam voorbijgleed. Een Romaanse brug bij zonsopgang, een onverwacht gesprek tussen kampeerders, Trujillo in de hoogte en een oud station waar geen treinen meer komen, maar wel de rust.
Het is ochtend met regen, maar Plasencia knipoogt naar ons en het stopt net met regenen als we aan de wandeling beginnen. Middeleeuwse poorten, twee kathedralen, nerveuze Koninginnen-aankopen en een einde van de dag tussen gieren, rotsen en een brug uit de zeventiende eeuw waar we in stilte slapen.
Vandaag was de regen de baas. Plasencia ontsnapte ons tussen wind en onzichtbare paraplu's, de modder won verschillende veldslagen en we eindigden beschut in de camper, droog, warm en zo rustig.
Vandaag verdwaalde ik tussen steenbokken, Romeinse wegen en paden die geheimen leken te verbergen. Het water van de rivier vergezelde ons de hele weg, en de berg gaf ons het laatste licht van de dag.
Vandaag sluiten we het jaar af tussen sneeuw, bergpassen en omhullende stilte. We gingen bijna zonder plan naar Gredos, op zoek naar kou en rust, en vierden uiteindelijk de rustigste oudejaarsavond die er was, op 1450 meter hoogte, warm en gelukkig.
Vandaag leerde ik dat niet alle dorpen je bekoren, dat sommige kehlen meer bekeken dan bewandeld worden en dat er in het Rosarito-stuwmeer meer dan genoeg ruimte is om te rennen, te spelen... en een drone tegen een verraderlijke tak te laten crashen.