Wat lig ik lekker op mijn matras op het terras. Het matras van de terrasstoel van pappie Edu, bedoel ik.
Het weekend in Portugal was waanzinnig gaaf maar ik ben kapot. Ik heb niets meegemaakt van de terugreis met de auto. Toen ik wakker werd stond ik met pappie Edu onder de douche.
We zijn dit weekend in Olhão, Portugal. Ik ben hier met mijn pappies, tante María en ome Juanjo en tante María Ángeles.
Vandaag was het een uitgebreid bezoek aan de dierenarts. Toen ik de behandelkamer binnenkwam zat de dierenarts allemaal papieren in te vullen.
Moet je deze foto's eens zien: eerst zetten zetten ze me tig keer op een roltrap, omhoog omlaag omhoog omlaag.
In de Sierpes-straat zit een winkel waar ze borduurwerken maken, "klaar terwijl je wacht". Ze zetten tekeningen, namen en andere teksten op schorten, pannenlappen, handdoeken etcetera.
Iedere keer als ik lekker warmpjes in mijn mand of in mijn kooi lig maakt pappie Edu me wakker en moet ik opstaan en met hem naar buiten. En hoezo? Kunnen we niet een paar uurtjes wachten?
Toen ik net bij mijn pappies woonde kon ik bijna verdwalen in deze mand. En kijk nu eens... ik pas er nauwelijks meer in. Het wordt tijd voor wat groters.
We brengen het weekend door in de sierra van Huelva. Dat is gaaf!
