De wind joeg ons weg van de theeplantage en we begonnen aan een nachtelijke verhuizing zonder vast plan. Een grens met een verrassing inbegrepen, Batoemi vol contrasten en een einde met taartjes, kaarsjes en een rustige camper.
camper
Een hele stad verdwenen onder water, onmogelijke wegen tussen bergen en een gigantisch standbeeld van Atatürk dat vanaf de hoogten over Artvin waakt. En we eindigden met slapen tussen theeplantages en vliegende kabelbanen.
We hebben weer een "binnendoorroute" van Papi Edu overleefd, tussen de sneeuw, bochten en bergen door. Ik werd uiteindelijk beroemd in een afgelegen museum en we hebben bijna naast een rivier geslapen, inclusief overstromingsalarm.
We staken een besneeuwde bergpas over, ik bevroor bijna mijn poten terwijl ik heroïsche foto's maakte en we eindigden slapend verstopt in een steengroeve. Reisglamour op Chuly-niveau.
We klommen naar koningsgraven die meer dan tweeduizend jaar geleden in de berg van Amasya zijn uitgehouwen. Daarna volgde een van die dagen van een lange weg, oneindige bronnen en slapen zonder dat we nog weten waar we zijn beland.
Vandaag heb ik een gigantisch kasteel boven Amasya verkend, ik heb gewandeld tussen de Ottomaanse huizen langs de rivier en mijn mensen werden uiteindelijk geschrobd en platgedrukt in een Turks stoombad. Ik gaf er de voorkeur aan om de camper te bewaken.
We ontdekten een ondergrondse stad van reuzen, stenen poorten die over het verleden waken en een geheim heiligdom in de rotsen. Ik volgde geuren, maar eindigde door met mijn mensen in de tijd te reizen.
Ik werd wakker midden in een nachtelijke luchthavenmissie en plotseling verscheen Tito Joan. Vanaf dat moment veranderde de dag in eindeloze thee, waakzame pauwen en kebabs die op Turkse magie lijken.
Alles klaar voor Ankara… totdat een telefoontje alles verandert. Vlucht gemist, snelle improvisatie en nu wachten we in stilte vlakbij het vliegveld. Nachtmissie geactiveerd.
Mozart klinkt onder de wielen, een kleurrijke woestijn en een geïmproviseerd plan aan het meer. 's Nachts vult de lucht zich met vogels in formatie. Puur spektakel zonder toegangsbewijs.
We beklommen torens, dwaalden rustig door de straatjes en eindigden voor honderden torentjes die als lopendebandwerk werden geproduceerd. Drone in de lucht, een ondeugende wind… en een perfecte nacht aan de andere kant van de heuvel.
Bochten, Ottomaanse huizen en uitzichten vanaf de top in Taraklı. Göynük is voor morgen. Na zoeken tussen hellingen en afval... vonden we een vlakke plek. Met lawaai, ja, maar we sliepen recht.