Vandaag viel het strandplan volledig in het water zodra we onze neus buiten staken. Het was veel kouder dan gisteren. Van dat soort kou waardoor je wel twee keer nadenkt voordat je je bed uitkomt. Dus geen strandwandelingen of epische hardloopsessies. Vandaag was het een dag voor de auto.

We vertrokken rond elf uur en zetten koers richting Thessaloniki. Na een verplichte stop bij de Lidl moesten we gaan tanken. En dat was nog een heel gedoe. We hebben een paar rondjes gereden op zoek naar een fatsoenlijk tankstation, want de prijzen waren torenhoog. Maar uiteindelijk vonden we er een die goed was en was de missie geslaagd.

In plaats van direct via de E90 richting Turkije te rijden, besloot Papi Edu te improviseren. We bogen af naar dat vreemde schiereiland ten oosten van Thessaloniki, dat met die drie "vingers" die de zee in steken. Het heet Chalkidiki, en de drie vingers zijn Kassandra, Sithonia en Athos. Die derde, Athos, daar kom je niet aan. Het is monnikengebied en alleen mannen met een speciale vergunning mogen erin. Kortom, exclusiever dan een nieuwe bank zonder hondenharen.

We reden een stukje de eerste vinger op, Kassandra, om even rond te neuzen. We stopten bij een baai, parkeerden de camper, aten binnen en liepen daarna via een trap naar beneden naar het strandje. Het was geen weer om te luieren, maar Papi Edu probeerde het toch, zoiets van "ik ben gekomen om te ontspannen en ik gá ontspannen, ook al is het koud". Ik was ondertussen de boel aan het supervisen.

We bleven niet lang, dus gingen we weer omhoog en vervolgden onze weg in de auto, langs de kust richting de tweede vinger. Uiteindelijk vonden we een plek in de buurt van Polygyros, of zoiets, we weten de exacte naam ook niet helemaal zeker. Maar de plek zelf is duidelijk: erg goed. Natuur, weids uitzicht op zee en een zonsondergang waar je wel naar moet blijven kijken, ook al begrijp je niet precies waarom.

Alleen lag er weer wat afval in de buurt. Niet zoveel als op het strand van gisteren, maar genoeg om je eraan te herinneren dat mensen er een rommeltje van maken. Ik gooi tenminste niets weg, behalve wat zand op handdoeken.

Hier blijven we slapen. Rustig, mooi en ruim. Meer een dag in de auto dan een wandeldag, maar hé, dat hoort er ook bij. Morgen zien we wel of de temperatuur stijgt... of dat we in de 'winterjas-modus' blijven.