We vertrokken relatief vroeg voor onze reizigersnormen, precies om elf uur 's ochtends. Vandaag bestond het dagmenu weer puur uit autorijden, maar gelukkig is de weg hier uitstekend, is het asfalt in onberispelijke staat en konden we in een lekker tempo opschieten.

We stopten onderweg maar een paar keer om de benen en de poten te strekken, en we maakten gebruik van een strategische stop in Denisovka om boodschappen te doen in de supermarkt en de brandstoftank van de camper te vullen. Bij een van de rustplaatsen langs de weg zagen we een nogal indrukwekkend tafereel: er stond een enorme vrachtwagen geparkeerd met de hele versnellingsbak volledig gedemonteerd en verspreid over de grond. De arme chauffeur stond voor een monumentale mechanische uitdaging om zo'n puzzel midden in de *middle of nowhere* weer in elkaar te zetten.

Met de logistiek geregeld, gingen we op zoek naar ons nestje voor vandaag en, eerlijk is eerlijk, Papi Edu had een spectaculair goed oog. We vonden een prachtige plek precies aan de oever van het stuwmeer van de Boven-Tobol. De plek is werkelijk fantastisch mooi; als er een boom was geweest voor wat schaduw was het het absolute paradijs geweest, maar we mogen echt niet klagen.

Het mooiste van alles is dat we hier genieten van een enorme rust en privacy, dus we hebben de hele middag in de zon naast de camper gelegen, gewoon de tijd voorbij laten gaan. Papi Edu, die zich soms dapper voordoet, liep naar de oever en stak zijn grote teen in het meer om de watertemperatuur te testen. Het oordeel was unaniem: het was zo extreem koud dat de zin om te zwemmen in een milliseconde verdween. Gelukkig maar, want dat inweken is voor mij ook niet echt mijn ding.

We zijn hier gebleven om te eten en de nacht door te brengen. Onze dichtstbijzijnde buren liggen op een begraafplaats op een halve kilometer afstand. Het lijkt wel of ze ons in dit land achtervolgen, maar hé, deze maken tenminste geen lawaai, zetten de muziek niet hard en laten ons in alle vrijheid genieten van de rust van de steppe. Nu de zon onder is, zijn we gehuld in een totale en absolute duisternis; er is in de wijde omtrek geen lichtpuntje te bekennen, wat dit plekje nog magischer maakt.