Blog

De kunst van het perfecte middagdutje, overlevingsreparaties en een officiële onderbreking. We verklaren onszelf (opnieuw) autoloos in ons paradijs Damsá en krijgen bezoek van de politie terwijl Papi Edu in de buitenlucht aan het "kantoorwerk" was.

Una lección de civismo escolar, un desvío de cuatro kilómetros por la estepa profunda y una invasión de moscas mutantes que nos obligó a huir a toda pastilla. Al final, el satélite nos guio hasta un nuevo oasis secreto.

Una tregua de asfalto bajo la sombra de los pinos, un paseo entre pájaros y un valiente humano sumergiéndose en aguas polares. Nos declaramos en huelga de coche y disfrutamos de un merecido segundo round en nuestro paraíso.

Un amanecer a las cuatro de la mañana, trucos perrunos a cambio de brochetas y un rescate tecnológico en la barrera de pago. Cambiamos la estepa por un cañón de infarto y un parque nacional que nos reservaba más de una sorpresa.

Een vlucht uit de moerassen, spookachtige sovjetblokken en een verborgen spoor door het landschap. We vonden een filmachtig meer om de nacht door te brengen, inclusief hongerige beestjes en Engelssprekende bezoekers.

Een vliegmissie over roestige trechters, drie uur lang door de stad lopen op zoek naar mensen door Kostanaj en een strategische terugtocht in ijltempo om mijn hachje te redden van een leger zoemende vampiers.

Sovjet-relicten in de vorm van een gigantische trechter, een helse piste die alleen geschikt is voor sterke magen en een herder die praat als brugman. We verschuilen ons tussen de struiken in een nieuw rivierparadijs waar de paarden de dienst uitmaken.

Een asfaltloper om kilometers mee te vreten, een bevroren teen in het water en de terugkeer van onze favoriete buren. We vonden het perfecte plekje bij het grote stuwmeer om in alle privacy van de zon te genieten.

Een omweg midden in de steppe, kilometerslange treinen die maar geen einde kennen en een eenzaam meer dat het einde van de wereld lijkt. Onze route voert ons rechtstreeks naar het hart van de Kazachse leegte, waar je van zonsondergangen geniet met bezoeken op twee wielen.

Een mythisch toeval dat zelfs de beste gps niet had kunnen plannen; gouden uien en het grote mysterie van wie de man op het paard is. Aktobe schenkt ons motorreünies, sovjetluxe en een nachtelijk nest met uiterst stille buren.

Een noodoproep na het ontbijt, een verraderlijk strand en onze trouwe lier schiet te hulp. Nadat we de helden van het stuwmeer waren geworden, zetten we koers naar een geheim plekje aan de rivier om te genieten van een welverdiende middag rust.

Driehonderdtachtig kilometer rechte steppe, rustplaatsen die uit een post-apocalyptische film lijken te komen en een absoluut record voor de kilometerteller van onze camper. We doorkruisten Kazachstan over wegen die een ware luxe zijn, totdat we een oase vonden met bomen, de geur van barbecue en onverwachte fans.