Blog

Om vier uur 's ochtends haalde ik papa Edu uit bed voor een dringende wandeling. Daarna kwamen de koffie in de zon, een raar kasteel en een rustige dag in Lloret die me positief verraste.

Wielen ingeruild voor lakens: twee dagen in Lloret de Mar met pa en de ooms. Tussen menselijke buffetten en wandelingen met een geur van zee, ontdekte ik dat ik ook kan ontspannen... een beetje.

Na zoveel kilometers en bergen keerden we terug naar Berga. Papi ging naar de werkplaats, oom Joan knipte zijn haar en oma verbood me de bank. Wat is het zwaar om een ​​harige hond in huis te zijn!

De zon scheen weer na de mist, en we eindigden met wandelen over een Chinese muur… in Spanje! Tussen scherpe rotsen, spookdorpen en onmogelijke paden, was het een dag vol puur hondenavontuur.

De regen kent geen tijden of wegen, maar ik wel: ik volg de geur van het avontuur. Tussen de mist, een van de mooiste dorpen van het land en een weg die nergens naartoe leidt, ontdekte ik dat dat soms het beste is.

Tussen spuwende vlammen, poserende fotografen en tunnels die van Frankrijk naar Spanje leiden, beleefden papa en ik een dag vol hoogtepunten. Letterlijk: meer dan tweeduizend meter pure avontuur en berggeest.

Vandaag ontdekte ik dat de "circussen" van de Pyreneeën geen clowns hebben, maar wel borden die op een grap lijken. Twee bergen, drie verboden en een papa die vastbesloten is foto's te maken, ook al moet ik de camper bewaken. Gelukkig slapen we op de Col du Tourmalet wel lekker warm!

Tussen gigantische bergen en Siberische wind ontdekte ik het meest serieuze circus ter wereld: dat van Gavarnie. Zonder clowns, maar met rotsen die als publiek dienen en een papa die bijna smokkelaar werd.

Vandaag werden we overvallen door luiheid en we vertrokken om één uur, met de elegantie van iemand die de kunst van het nietsdoen beheerst. Lidl, goedkope diesel en de Pyreneeën die opdoemen: een dagje lanterfanten met uitzicht.

Vandaag sloop ik Toulouse binnen: ik besnuffelde straten, stak bruggen over en sprong bijna de lucht in met een Beluga XL. Steden, pas op, er loopt een ontdekkingsreizende bodeguero rond!

De regen omringde ons, Toulouse riep ons en de bank hield ons tegen. Uiteindelijk wonnen de dutjes, de gedachten van papa Edu en mijn talent om met stijl niets te doen. Een dag zonder richting, maar vol hondenrust.

De regen hield ons niet tegen: dutjes, wasserij en hondenavonturen door Montauban totdat we ons nachtelijk toevluchtsoord vonden