Van een paradijselijke plek naar een gratis camping met overal barbecues. Ik blijf op wacht terwijl Papi Edu hobbits bezoekt… geblokkeerd door de anti-honden-opzichter.
Als gekken op zoek naar de HGS-sticker en niks. Snelle snelwegen, Istanbul verrassend vloeiend en de oversteek naar Azië zonder uit de auto te stappen. Einde met koeien en totale rust.
Anderhalf uur in de rij, de brug oversteken en welkom geheten met goedkope diesel. Alles vol met barbecues... totdat de nacht valt en we alleen achterblijven bij de zee. Goed begin.
Luie ochtend, klooster van een afstandje en een wandeling met de zware hond erbij. Afscheid bij de Lidl en een rustige avond in Feres. Morgen steken we over… en dat belooft altijd wat.
Goed weer, een toren die "echt een toren" is en een verplichte doe-het-zelf-stop. We zijn terug in Porto Lagos… en we treffen het leeg aan, vol zeewier en met de sfeer van een vreemde film. Maar we hebben er desondanks goed geslapen.
Perfecte rotsen, een bal zonder remmen en de Athos tussen de wolken. Daarna kilometers aan bochten, onmogelijke namen en een plekje aan zee waar de wind de baas is... maar het is de moeite waard.
Onverwachte kou, een geïmproviseerde omweg en de "drie vingers" van Chalkidiki. Een snelle duik, een weg langs de zee en een beloonde zonsondergang tussen Kassandra en Sithonia. Niet slecht voor een gewijzigd plan.
Kilometers leeg strand, de Olympus die van een afstandje toekijkt en ik die de bal begraaf alsof mijn leven ervan afhangt. Alles was perfect… totdat de muggen in invasie-modus arriveerden.
Absurde vroege ochtend op de boot, een snelle aankomst in Griekenland en een stop bij een kloof die eruitziet alsof hij met bijlslagen is gespleten. We eindigden slapend bij de rivier, in de middle of nowhere. En dat is pas echt gaaf.
We worden wakker met uitzichten die de nacht redden, we gaan Ostuni in dat overvol is en eindigen op een luxer schip... met zoveel goud dat ik bijna een zonnebril nodig heb.
Levendige straten, een gigantische Romein die waakt en gekke races op het strand. Dan filmische kliffen in Polignano... en tanken doet meer pijn dan blootsvoets op een steen stappen. Complete reis 😄
Driehonderd kilometer, een epische siësta en een onmogelijke missie: vinden waar je kunt slapen. Tussen borden, nieuwe regels en weinig bruikbaar terrein, moest er vandaag tot het einde geïmproviseerd worden.
