Barcelona

Na zoveel kilometers en bergen keerden we terug naar Berga. Papi ging naar de werkplaats, oom Joan knipte zijn haar en oma verbood me de bank. Wat is het zwaar om een ​​harige hond in huis te zijn!

Wielen ingeruild voor lakens: twee dagen in Lloret de Mar met pa en de ooms. Tussen menselijke buffetten en wandelingen met een geur van zee, ontdekte ik dat ik ook kan ontspannen... een beetje.

Een onverwachte omweg bracht ons naar San Miguel del Fai. Klooster, bos, ruïnes en een pad dat slechts weinigen aandurfden af te dalen. Ik wel. Papi Edu ook. En dat zegt al veel.

Hoy papi Edu prueba nuestro dron nuevo en Berga. Yo me quedo en casa, pero las vistas desde 120 metros sobre el pueblo y los Prepirineos son impresionantes y únicas.

Na meer dan een maand in Berga en twee keer de garage, rollen we eindelijk weer. Het is Constitution Day, de kapper is gesloten en de camper brengt ons naar een prachtige plek in de buurt van Bonastre waar alles weer op zijn plek valt.

We vertrekken zonder doel, stoppen op een begraafplaats die vrede geeft in plaats van angst en eindigen met slapen waar de nacht ons tegenkomt. Zo beginnen de beste uitjes.

Salimos temprano de Berga con 500 kilómetros por delante, cita en Sallent, papeleo para cruzar Rusia rumbo a Mongolia y un café imposible en la Calle Laurel. La tita Nita nos espera en Galicia. El barro nos recibió antes que el Atlántico.