Een spookdorp, een modernistische kerk en adembenemende uitzichten? Vandaag verdwalen we op bochtige wegen en verrassende hoeken.
Na meer dan een maand in Berga en twee keer de garage, rollen we eindelijk weer. Het is Constitution Day, de kapper is gesloten en de camper brengt ons naar een prachtige plek in de buurt van Bonastre waar alles weer op zijn plek valt.
Hoy papi Edu prueba nuestro dron nuevo en Berga. Yo me quedo en casa, pero las vistas desde 120 metros sobre el pueblo y los Prepirineos son impresionantes y únicas.
Vandaag ben ik een beetje somber. Tom, de kat van oom Antonio, is er niet meer. We waren nooit echte vrienden, maar leerden elkaar met rust te laten… en zelfs de bank te delen, op veilige afstand.
Een onverwachte omweg bracht ons naar San Miguel del Fai. Klooster, bos, ruïnes en een pad dat slechts weinigen aandurfden af te dalen. Ik wel. Papi Edu ook. En dat zegt al veel.
Om vier uur 's ochtends haalde ik papa Edu uit bed voor een dringende wandeling. Daarna kwamen de koffie in de zon, een raar kasteel en een rustige dag in Lloret die me positief verraste.
Wielen ingeruild voor lakens: twee dagen in Lloret de Mar met pa en de ooms. Tussen menselijke buffetten en wandelingen met een geur van zee, ontdekte ik dat ik ook kan ontspannen... een beetje.
Na zoveel kilometers en bergen keerden we terug naar Berga. Papi ging naar de werkplaats, oom Joan knipte zijn haar en oma verbood me de bank. Wat is het zwaar om een harige hond in huis te zijn!
De zon scheen weer na de mist, en we eindigden met wandelen over een Chinese muur… in Spanje! Tussen scherpe rotsen, spookdorpen en onmogelijke paden, was het een dag vol puur hondenavontuur.
De regen kent geen tijden of wegen, maar ik wel: ik volg de geur van het avontuur. Tussen de mist, een van de mooiste dorpen van het land en een weg die nergens naartoe leidt, ontdekte ik dat dat soms het beste is.
Tussen spuwende vlammen, poserende fotografen en tunnels die van Frankrijk naar Spanje leiden, beleefden papa en ik een dag vol hoogtepunten. Letterlijk: meer dan tweeduizend meter pure avontuur en berggeest.
Vandaag ontdekte ik dat de "circussen" van de Pyreneeën geen clowns hebben, maar wel borden die op een grap lijken. Twee bergen, drie verboden en een papa die vastbesloten is foto's te maken, ook al moet ik de camper bewaken. Gelukkig slapen we op de Col du Tourmalet wel lekker warm!
