Een ansichtkaart-zonsondergang, kuilen in het zand en een boer met meer chagrijn dan een verlopen yoghurt: zo was onze dag tussen verlaten stranden, spectaculaire kliffen en epische zoektochten naar signaal.
🏴 Schotland - deel 2 – 🛡️ Global Tracking 2025
🏴 Schotland - deel 2
Van kliffen met grotten tot verlaten stranden en ijskoude baden. Vandaag doorkruisen we het noorden van Schotland tussen spraakzame Spanjaarden, lifters met geloof en zonsondergangen boven eenzame meren.
Een epische wandeling naar de hoogste waterval van het Verenigd Koninkrijk, modder tot aan onze oren, uitzichten die we niet zagen en een bad met een verrassing... van schimmel. En dat allemaal om te slapen in een oncharmante haven, maar wel met een estuarium.
Subimos una montaña con ciervos gigantes, nos reencontramos con amigos andaluces y gibraltareños, nos bebimos hasta los midges… y terminamos el día en un rincón secreto sin bichos.
We bezochten een plek waar de stenen spreken, de schapen niet van het pad wijken en papa Edu vol zand terugkwam. 's Avonds was er livemuziek... alhoewel minder live dan verwacht.
Vandaag zijn we over een hangbrug gelopen, hebben we een kloof gezien en zijn we naar een uitkijkpunt geklommen met waanzinnig uitzicht. Alles heel episch... ware het niet dat we het zonder modder, zonder avontuur en van binnenuit deden.
We stopten in Gairloch met de bedoeling verder te gaan, maar het slechte weer en de muggen hielden ons tegen... en zelfs de mensen uit Málaga doken weer op om ons te begroeten!
We reden door de mythische pas naar Applecross... en we zagen niets. Daarna reden we over de brug naar Skye om de mensen uit Málaga te ontmoeten. En er viel iemands korst van de kaas af!
We liepen tussen stenen trappen en mythische rotsen in de regen, we werden nat maar genoten ervan. Daarna zagen we kliffen, watervallen... en zelfs schapen die yoga deden.
We zagen zeehonden zonnebaden, werden verwend door onbekenden en eindigden aan het einde van de wereld bij een vuurtoren met een misthoorn. Wie biedt meer?
Vanmorgen maakte papa Edu zijn nachtelijke klus af. Resultaat: een stralend stuurwiel alsof het net uit de showroom kwam! Ik denk dat hij nu met meer stijl stuurt dan ooit. Daarna begon hij te kletsen
Ik beklom Ben Nevis, wandelstokken ontwijkend als speren. We bereikten de top, doorweekt en gehavend door de mist en de stokken. En weet je wat? We vonden het niet leuk. Helemaal niet.