Het is ochtend met regen, maar Plasencia knipoogt naar ons en het stopt net met regenen als we aan de wandeling beginnen. Middeleeuwse poorten, twee kathedralen, nerveuze Koninginnen-aankopen en een einde van de dag tussen gieren, rotsen en een brug uit de zeventiende eeuw waar we in stilte slapen.
🇪🇸 Spanje
Vandaag was de regen de baas. Plasencia ontsnapte ons tussen wind en onzichtbare paraplu's, de modder won verschillende veldslagen en we eindigden beschut in de camper, droog, warm en zo rustig.
Vandaag verdwaalde ik tussen steenbokken, Romeinse wegen en paden die geheimen leken te verbergen. Het water van de rivier vergezelde ons de hele weg, en de berg gaf ons het laatste licht van de dag.
Vandaag sluiten we het jaar af tussen sneeuw, bergpassen en omhullende stilte. We gingen bijna zonder plan naar Gredos, op zoek naar kou en rust, en vierden uiteindelijk de rustigste oudejaarsavond die er was, op 1450 meter hoogte, warm en gelukkig.
Vandaag leerde ik dat niet alle dorpen je bekoren, dat sommige kehlen meer bekeken dan bewandeld worden en dat er in het Rosarito-stuwmeer meer dan genoeg ruimte is om te rennen, te spelen... en een drone tegen een verraderlijke tak te laten crashen.
Vandaag maakte de zon ons wakker met zin in een wandeling. Rustige bossen, een verborgen vallei, bergpassen met geschiedenis en een perfect einde langs de rivier. Van die dagen die je langzaam proeft.
Vandaag bleef ik de camper bewaken terwijl Edu verdwaalde tussen koningen, oneindige gangen en zeer serieuze stenen in El Escorial. Daarna wandelden we tussen gigantische kerststallen en eindigden we met slapen in een donker en stil gebied, ideaal.
Vandaag moesten we meer lopen dan gepland tussen gigantische stenen, pijnbomen en wat chaotische paden in La Pedriza. Het regende precies wanneer het moest, er was een strategische Whopper en we eindigden met slapen in absolute stilte, zoals het hondenboekje voorschrijft.
Vandaag heb ik middeleeuwse bruggen veroverd, stadsmuren met uitzicht op de rivier en bergen vol sneeuw en zelfmoordsledes. Van Talamanca naar Buitrago en van de haven van Morcuera naar een bos dat perfect is om lekker warm in te slapen.
We slapen tussen ijs en kalmte, verjagen geesten met verwarming en eindigen met wandelen tussen gieren, kastelen en ravijnen. Een lange dag, van oude steen en vermoeide voeten, die eindigde bij een Romeinse brug en veel stilte.
Vandaag liep ik door Medinaceli, tussen Romeinse bogen, statige pleinen en stenen met veel geschiedenis. Daarna was er een douche in de zon, twijfels over het platteland en we eindigden met slapen op een picknickplaats die 's nachts meer respect afdwong dan verwacht.
Vandaag ben ik verdwaald geraakt tussen watervallen, trappen en tunnels in het Monasterio de Piedra. Veel water, veel vermoeide benen en een klooster dat Edu tegenviel. Uiteindelijk, snelweg, donkere nacht en bed in Medinaceli.