Vandaag verdwaalde ik tussen steenbokken, Romeinse wegen en paden die geheimen leken te verbergen. Het water van de rivier vergezelde ons de hele weg, en de berg gaf ons het laatste licht van de dag.
parkeerplaats (landelijk)
Vandaag maakte de zon ons wakker met zin in een wandeling. Rustige bossen, een verborgen vallei, bergpassen met geschiedenis en een perfect einde langs de rivier. Van die dagen die je langzaam proeft.
Vandaag bleef ik de camper bewaken terwijl Edu verdwaalde tussen koningen, oneindige gangen en zeer serieuze stenen in El Escorial. Daarna wandelden we tussen gigantische kerststallen en eindigden we met slapen in een donker en stil gebied, ideaal.
Vandaag moesten we meer lopen dan gepland tussen gigantische stenen, pijnbomen en wat chaotische paden in La Pedriza. Het regende precies wanneer het moest, er was een strategische Whopper en we eindigden met slapen in absolute stilte, zoals het hondenboekje voorschrijft.
Vandaag liep ik door een dorp bevroren in oorlog, verkende ik een Klein-Rusland in absolute stilte en woonde ik een gratis douche bij waar niemand om had gevraagd. We eindigden met slapen tussen de dennenbossen, met de geschiedenis die nog naar oude steen rook.
Vandaag rook ik stenen van duizend jaar oud, stak verdachte loopbruggen over in mijn armen en overleefde een donkere tunnel vol modder. Dertien kilometer verderop vond ik een perfecte plek om te slapen en meer kattenkwaad te plannen.
We vertrekken zonder doel, stoppen op een begraafplaats die vrede geeft in plaats van angst en eindigen met slapen waar de nacht ons tegenkomt. Zo beginnen de beste uitjes.
De zon scheen weer na de mist, en we eindigden met wandelen over een Chinese muur… in Spanje! Tussen scherpe rotsen, spookdorpen en onmogelijke paden, was het een dag vol puur hondenavontuur.
Vandaag werden we overvallen door luiheid en we vertrokken om één uur, met de elegantie van iemand die de kunst van het nietsdoen beheerst. Lidl, goedkope diesel en de Pyreneeën die opdoemen: een dagje lanterfanten met uitzicht.
We dachten even in Conques te stoppen en uiteindelijk persten we zes euro parkeergeld eruit alsof het een hotel met spa was. Toen begon de jacht op de perfecte slaapcamper... bijna 's nachts, natuurlijk.
Ik dacht dat de afgesloten weg alleen voor auto's was... dus ging ik er middenop liggen alsof het mijn privé terras was. Tussen herhaalde bochten, dorpjes uit een ansichtkaart en een kloof zonder mensen, raakte zelfs ik de tel van de landschappen kwijt.
Ik dacht dat we in ons geheime paradijs zouden blijven, maar papa Edu nam me mee van saaie heuvels naar middeleeuwse bruggen en we belandden in een mysterieus meer onder de nacht.