Vandaag werd ik wakker met zon en kou op een plek die zo perfect was dat papa Edu hem voor andere reizigers heeft gemarkeerd. Ik praatte met een nieuwsgierige Nederlander, kwam door saaie dorpen in Reyes en eindigde warm in Llerena, zonder haast en zonder lawaai.
We sliepen matig en kwamen laat in Guadalupe aan, maar het dorp ontving ons met kalmte en oude stenen. Papi Edu verdwaalde tussen kloosters, relikwieën en een kleine, zwarte Maagd, terwijl ik de camper in de gaten hield.
Vandaag was zo'n dag die langzaam voorbijgleed. Een Romaanse brug bij zonsopgang, een onverwacht gesprek tussen kampeerders, Trujillo in de hoogte en een oud station waar geen treinen meer komen, maar wel de rust.
Het is ochtend met regen, maar Plasencia knipoogt naar ons en het stopt net met regenen als we aan de wandeling beginnen. Middeleeuwse poorten, twee kathedralen, nerveuze Koninginnen-aankopen en een einde van de dag tussen gieren, rotsen en een brug uit de zeventiende eeuw waar we in stilte slapen.
Vandaag was de regen de baas. Plasencia ontsnapte ons tussen wind en onzichtbare paraplu's, de modder won verschillende veldslagen en we eindigden beschut in de camper, droog, warm en zo rustig.
Vandaag verdwaalde ik tussen steenbokken, Romeinse wegen en paden die geheimen leken te verbergen. Het water van de rivier vergezelde ons de hele weg, en de berg gaf ons het laatste licht van de dag.
Vandaag sluiten we het jaar af tussen sneeuw, bergpassen en omhullende stilte. We gingen bijna zonder plan naar Gredos, op zoek naar kou en rust, en vierden uiteindelijk de rustigste oudejaarsavond die er was, op 1450 meter hoogte, warm en gelukkig.
Vandaag leerde ik dat niet alle dorpen je bekoren, dat sommige kehlen meer bekeken dan bewandeld worden en dat er in het Rosarito-stuwmeer meer dan genoeg ruimte is om te rennen, te spelen... en een drone tegen een verraderlijke tak te laten crashen.
Vandaag maakte de zon ons wakker met zin in een wandeling. Rustige bossen, een verborgen vallei, bergpassen met geschiedenis en een perfect einde langs de rivier. Van die dagen die je langzaam proeft.
Vandaag bleef ik de camper bewaken terwijl Edu verdwaalde tussen koningen, oneindige gangen en zeer serieuze stenen in El Escorial. Daarna wandelden we tussen gigantische kerststallen en eindigden we met slapen in een donker en stil gebied, ideaal.
Vandaag moesten we meer lopen dan gepland tussen gigantische stenen, pijnbomen en wat chaotische paden in La Pedriza. Het regende precies wanneer het moest, er was een strategische Whopper en we eindigden met slapen in absolute stilte, zoals het hondenboekje voorschrijft.
Vandaag heb ik middeleeuwse bruggen veroverd, stadsmuren met uitzicht op de rivier en bergen vol sneeuw en zelfmoordsledes. Van Talamanca naar Buitrago en van de haven van Morcuera naar een bos dat perfect is om lekker warm in te slapen.
