Robin Hood is niet verschenen, maar wel een helling die me bijna de tong uit de mond trok. Daarna zagen we een heel belangrijke kapotte kerk, hoewel we eroverheen moesten gluren. Geweldig plan.
parkeerplaats (landelijk)
We verkennen Scarborough tussen baaien, trapdraken en stille grafstenen. Daarna wandelen we over de kliffen naar Boggle Hole, op zoek naar uitzichten, geschiedenis en een plek om te slapen zonder verkeer.
Ik stak York van voor tot achter over op zoek naar ham... en het blijkt dat de York-ham niet uit York komt. Maar goed, ik vond een toren, een brug, een stadsmuur en een mens met kip. Niet slecht voor een donderdag.
We sliepen slecht tussen twijfels, raven en omgekeerde hoofden. We reden door groene tunnels vol kuilen naar een tarweveld met zonsondergang. Twee gasten kwamen aan spelen met de bal... en we werden uitgenodigd voor een paardenmarkt!
Na vijf dagen van familieverwenners (en het ontwijken van neef-ninja-kat), was het tijd om terug te keren naar het asfalt. Wat ik niet wist is dat de boot saaier zou zijn dan een zondag zonder voetbal.
We sliepen slecht, maar we reden door de helft van Duitsland met stops en rotswegen, en we eindigden in een rustig bos aan de rand van Nederland. Geen kaas vandaag, maar wel wandelen en stilte.
Vandaag waren er wijngaarden, Duitse knuffels, een verraderlijke teek en een man die meer praatte dan een papegaai met koffie. Maar uiteindelijk, rustig bos en poten in de lucht. Compleet dagje.
We sliepen met een soundtrack van een waterval, ontdekten een kasteel zonder toeristen, renden tussen magische rotsen en staken de grens met Duitsland over met gesmokkelde kaas. En dat alles zonder onze staart te verliezen.
Tussen stadsmuren, Franse terrassen en meren vol bordjes met “niets aanraken”, was het vandaag een vrijdag voor ontdekkingsreizigers. En ja, de leeuw van Belfort blafte niet naar me. Wat een lafaard.
Vandaag werden we wakker met zon, passeerden we dorpen met en zonder charme, beklommen we een historisch pad en eindigden we in een verborgen hoekje met ansichtkaartzichten.
We beklommen de Charmant Som als twee haastige geiten. We waren er bijna niet voor het donker werd, maar we bereikten de top, maakten selfies en daalden in een sneltreinvaart af. Epische dag in de Chartreuse!
We bezochten het meest surrealistische paleis van Frankrijk, gemaakt door een postbode met veel fantasie en geen haast. We eindigden doorweekt op een begraafplaats en schuilden bij een kerk midden in de nergens.