Een asfaltloper om kilometers mee te vreten, een bevroren teen in het water en de terugkeer van onze favoriete buren. We vonden het perfecte plekje bij het grote stuwmeer om in alle privacy van de zon te genieten.
in de vrije natuur
Een omweg midden in de steppe, kilometerslange treinen die maar geen einde kennen en een eenzaam meer dat het einde van de wereld lijkt. Onze route voert ons rechtstreeks naar het hart van de Kazachse leegte, waar je van zonsondergangen geniet met bezoeken op twee wielen.
Een mythisch toeval dat zelfs de beste gps niet had kunnen plannen; gouden uien en het grote mysterie van wie de man op het paard is. Aktobe schenkt ons motorreünies, sovjetluxe en een nachtelijk nest met uiterst stille buren.
Een noodoproep na het ontbijt, een verraderlijk strand en onze trouwe lier schiet te hulp. Nadat we de helden van het stuwmeer waren geworden, zetten we koers naar een geheim plekje aan de rivier om te genieten van een welverdiende middag rust.
Driehonderdtachtig kilometer rechte steppe, rustplaatsen die uit een post-apocalyptische film lijken te komen en een absoluut record voor de kilometerteller van onze camper. We doorkruisten Kazachstan over wegen die een ware luxe zijn, totdat we een oase vonden met bomen, de geur van barbecue en onverwachte fans.
Een sprong tussen continenten te voet, de wanhopige zoektocht naar mijn snoepgoed en kraanwater, aangeboden door een paar charmante loodgieters. We lieten de oliehoofdstad achter ons om een steppe in te trekken die zo eindeloos is dat zelfs Google Maps niet precies weet waar de weg ligt.
Een Kremlin, een uiterst levendige grens met een militair met de ziel van een psycholoog en twee dappere zielen op de motor op weg naar Nieuw-Zeeland. We laten Rusland achter ons om voet te zetten in het zevende land van de expeditie en nummer 40 in mijn hondenrekening.
Un despertar con la policía chechena, rascacielos que brotaron de las cenizas de la guerra y un paseo triunfal donde fui la estrella indiscutible. Grozny nos abrió las puertas en un día de contrastes brutales y persecución de señal.
Un GPS que se volvió completamente loco, un fajo de rublos difícil de conseguir y un control policial de lo más cómico. El viaje por Rusia arrancó entre monumentos colosales, tráfico intenso y un misterioso laberinto sin satélites.
Un campamento espontáneo a un metro de mi almohada, el temido escáner de rayos X y un formulario que parecía un jeroglífico. Cruzar la frontera rusa se convirtió en un juego de paciencia infinita donde los militares resultaron ser más majos que las pesetas.
Una mole de piedra digna de gigantes, una carretera que marea solo de verla en el mapa y nieve en pleno mayo. La marcha hacia el norte continuó entre camiones lentos y túneles que parecen sacados de una película de terror.
Un termómetro en zonas prohibidas, un mes de ropa sucia dando vueltas y un fajo de rublos conseguido en un callejón oscuro. Cruzar a Rusia requiere superar un gymkana de humanos que casi nos deja sin aliento.