Een massief van steen dat giganten waardig is, een weg die alleen al bij het zien op de kaart duizeligheid opwekt en sneeuw midden in mei. De tocht naar het noorden ging verder tussen trage vrachtwagens en tunnels die rechtstreeks uit een horrorfilm lijken te komen.
🇹🇷🇬🇪 Op doorreis door Turkije en Georgië
Een thermometer in verboden zones, een maand lang vuile was die rondjes draait en een stapel roebels die in een donker steegje werd bemachtigd. De oversteek naar Rusland vereist het voltooien van een menselijke hindernisbaan die ons bijna de adem benam.
Een trap die aan een rots hing waar je al hoogtevrees van kreeg als je er alleen maar naar keek, en een stad ingeklemd in een vallei vol zwevende cabines en roestige kabels. De reis door Georgië ging verder tussen Sovjet-erfgoed en een geheime schuilplaats die door de wind werd geteisterd.
Vandaag voelt de camper een beetje groter en stiller aan omdat ome Joan naar huis is vertrokken, maar papa Edu en ik hebben onze zorgen verdronken tussen sovjetbeton en een schuilplaats op grote hoogte.
Is het jullie wel eens overkomen dat je ergens aankomt en het gevoel hebt dat je die boom al eerder hebt geroken? Nou, vandaag hadden we een déjà vu met de geur van rotte eieren, haastige politieagenten en een weide die je de adem beneemt.
De wind joeg ons weg van de theeplantage en we begonnen aan een nachtelijke verhuizing zonder vast plan. Een grens met een verrassing inbegrepen, Batoemi vol contrasten en een einde met taartjes, kaarsjes en een rustige camper.
Een hele stad verdwenen onder water, onmogelijke wegen tussen bergen en een gigantisch standbeeld van Atatürk dat vanaf de hoogten over Artvin waakt. En we eindigden met slapen tussen theeplantages en vliegende kabelbanen.
We hebben weer een "binnendoorroute" van Papi Edu overleefd, tussen de sneeuw, bochten en bergen door. Ik werd uiteindelijk beroemd in een afgelegen museum en we hebben bijna naast een rivier geslapen, inclusief overstromingsalarm.
We staken een besneeuwde bergpas over, ik bevroor bijna mijn poten terwijl ik heroïsche foto's maakte en we eindigden slapend verstopt in een steengroeve. Reisglamour op Chuly-niveau.
We klommen naar koningsgraven die meer dan tweeduizend jaar geleden in de berg van Amasya zijn uitgehouwen. Daarna volgde een van die dagen van een lange weg, oneindige bronnen en slapen zonder dat we nog weten waar we zijn beland.
Vandaag heb ik een gigantisch kasteel boven Amasya verkend, ik heb gewandeld tussen de Ottomaanse huizen langs de rivier en mijn mensen werden uiteindelijk geschrobd en platgedrukt in een Turks stoombad. Ik gaf er de voorkeur aan om de camper te bewaken.
We ontdekten een ondergrondse stad van reuzen, stenen poorten die over het verleden waken en een geheim heiligdom in de rotsen. Ik volgde geuren, maar eindigde door met mijn mensen in de tijd te reizen.